Dlaczego nie chcą rozmawiać
Jest bardzo wiele cech, które charakteryzują młodzież w wieku szkolnym. Można je podzielić na cechy mniej widoczne i te bardziej widoczne.Do tych bardziej widocznych i z pewnością bardziej odczuwalnych przez rodziców domu, a przez wychowawców w szkole jest fakt, że dzieci bardzo niechętnie rozmawiają o swoich problemach. Oczywiście, są tu wyjątki, ale generalnie nie opowiadają o tym, co je spotyka, co się działo, a przede wszystkim czy nie mają jakiś problemów. A przecież wiadomo, że szkoła, jako miejsce, gdzie spędzają nierzadko 1 dnia, jest miejscem, gdzie dzieje się bardzo dużo rzeczy, nie zawsze pozytywnych, które wpływają na psychikę dzieci. Niestety, nastolatki nie są nauczone tego, by rozmawiać o swoich problemach. W ich domach panuje bardzo często zabieganie, rodzice ciężko pracują, nie zawsze mają dla nich czas, albo mają go bardzo mało z innych względów. Nie potrafią rozmawiać ze swoimi dziećmi. To wszystko sprawia, że nie wyrabiają sobie u swoich dzieci odpowiedniego autorytetu i świadomości, że nie ma co się wstydzić problemów i że z rodzicami można rozmawiać o wszystkim.
Dzień nauczyciela w szkole
Wyjątkowy czas, w którym to nauczyciele obchodzą swoje święto jest przez dzieci młodzież, które uczestniczą na zajęciach szkolnych doskonale znany. Tego dnia zwyczajowo wręcza się kwiaty i podarunki swoim nauczycielom, którzy obchodzą swój dzień. Istotne jest to, ze wówczas uczniowie mogą liczyć na to, ze nie odbędzie się sprawdzian czy pytanie, które zawsze ma miejsce na lekcjach. W pokoju nauczycielskim panuje sielski nastrój. Uczniowie, którzy przychodzą do szkoły w ten dzień zwykle cała klasą idą do swojego wychowawcy, jeśli akurat nie mają z nim zajęć i składają mu od wszystkich życzenia oraz wiązankę kwiatów, która ma świadczyć o tym, że pamięta się o jego trudzie wychowywania i uczenia dzieci oraz nastolatków. Dzień nauczyciela to wyjątkowa okazja, aby móc podziękować mu za to trud wychowania i przekazywania wiedzy osobom młodym. Wszyscy, którzy się tego podejmują są wtedy bardzo wzruszeni i podekscytowani. Warto wiec nigdy nie zapomnieć o tym okazjonalnym i niezwykłym wydarzeniu.
Szkolni koledzy
Szkolni koledzy są bardzo potrzebni każdemu uczniowi. Jeśli nie będzie nas w szkole to wówczas będziemy mogli odpisać od kogoś zaległe lekcje. Ponadto jeśli czegoś nie rozumiemy a ta osoba to rozumie to wówczas oczywiście będziemy mogli tą osobę poprosić o wytłumaczenie. Jednakże czy to jest jedyne znaczenie naszych szkolnych kolegów?Przecież spędzamy z nimi bardzo dużo czasu. Niejednokrotnie stają się naszymi przyjaciółmi na całe życie. Możemy im się zwierzyć z problemów w domu czy z inną koleżanką czy kolegą. Oni nas najlepiej zrozumieją bo są w naszym wieku i z pewnością nie raz też byli w naszej sytuacji. Najłatwiej jest im się odnieść do naszej bieżącej sytuacji. Oczywiście niejednokrotnie też z takimi osobami się kłócimy, bo takie są prawa młodości i jest to zupełnie normalne. Poza tym szkolni koledzy czasami mogą sobie porozmawiać na różne inne tematy a także mogą spędzić ze sobą wspólnie czas. Wiadomo oczywiście, ze oprócz nauki należy się każdemu z nas rozrywka.
Dziecięce wyobrażenia
Dziecięce wyobrażenia są bardzo mocno przekoloryzowane.Oczywiście nie chodzi o to, że dziecko chce nas okłamać, czy coś w tym stylu. Chodzi głównie o to, że dzieci maja bardzo bogatą wyobraźnie i niestety niejednokrotnie mogą w dobrej wierze powiedzieć coś co tak naprawdę było tylko ich wyobrażeniem. Oczywiście nie można dopuścić do tego, by dziecko zbyt często dopuszczało się takich myśli i takich rzeczy. Należy je bardzo często nawracać, by nie robił tego czy tamtego, aczkolwiek nie można tego robić z nerwami i krzykiem. Należy dziecku wytłumaczyć to wszystko. Każdy z nas doskonale zdaje sobie sprawę, ze nie jest łatwo panować nad sobą w takich sytuacjach, aczkolwiek niestety jest to wyjście jedyne z tej sytuacji. Mimo iż bardzo byśmy chcieli osiągnąć sukces to wiadomo, ze nie jest to prosta sprawa ani tym bardziej łatwa. Jeśli więc możemy sobie pogadać z dzieckiem to nie powinniśmy zwlekać ani oczekiwać lepszej sytuacji, lepszej chwili, lepszego momentu. Nigdy nie znajdziemy odpowiedniego czasu.
Szkoła jako przedsmak dorosłego życia
Głównym zadaniem szkoły jest edukacja dzieci i nastolatków.W kwestii wychowania ma ona wspierać rodziców, ale w dzisiejszych czasach często okazuje się, że szkoła i nauczyciele prezentują odmienną wizję wychowania niż rodzice. Szkoła wymaga dyscypliny, szacunku, sumienności i obowiązkowości, rodzice zaś zatracili zdolności wychowawcze, przestali wyznawać jakiekolwiek wartości, co za tym idzie nie bardzo przekazują jakiekolwiek wartości swym dzieciom – nazywając to postępowanie: bezstresowym wychowaniem, choć powinni nazwać brakiem wychowania. Tak czy siak dzieci i młodzież spędzają mnóstwo czasu w szkole ucząc się, a właściwie przyglądając się jak nauczyciele usiłują wymagać od nich nauki. W szkole dzieci socjalizują się, przyzwyczajają do życia w grupie oraz do pewnej regularności w życiu. Niestety system edukacji poddał się ogólnemu trendowi szerzonemu przez niedowartościowanych rodziców i z roku na rok obniża wymagania, odpuszczając także w kwestii wychowawczej, co niestety odbije się na dzieciach, które wkroczą w dorosłe życie całkowicie nieprzygotowane.
Utrzymanie komunikacji w rodzinie
W wielu rodzinach problem z komunikowaniem się jest bardzo duży i u podłoża problemów może leżeć wiele różnych przyczyn – całe dziesiątki różnych sytuacji w dotychczasowym świecie opierały się na bardzo różnych problemach. Nie ma jednego odpowiedzialnego za to, że dziecko nie dogaduje się z rodzicami a wina przeważnie leży po obu stronach. Dla zachowania kontaktów z własnym dzieckiem należy jednak robić wszystko i tak jak w większości przypadków tak i tutaj podstawą do odniesienia sukcesu jest przede wszystkim rozmowa.Najważniejsze jest, by dziecko poczuło szczerze i niewymuszone zainteresowanie ze strony rodzica a kiedy już podzieli się własnymi problemami, oczekuje że nie będzie zbyt ostro krytykowane i oceniane. Jeśli dziecko zrobi coś źle, trzeba je absolutnie stosunkowo ukarać czy upomnieć, ale wywoływanie przymusowego wstydu czy ośmieszanie własnego dziecka przez surowe kary to coś, co może położyć się cieniem na całych przyszłych stosunkach pomiędzy rodzicem oraz jego bliską rodziną.