Social Impact

Archive for Sierpień, 2011

Nie wszędzie, bo w mniejszych miejscowościach, gdzie szkół podstawowych nie jest wiele, albo jest tylko jedna nie za bardzo jest możliwość wyboru. Jednak w większych miastach, gdzie szkół jest więcej, rodzice powinni sprawdzić w której ze szkół warunki do nauki dziecko będzie miało najlepsze. Bowiem jak wszyscy wiedzą szkoła szkole nie równa.Jeżeli jest taka możliwość trzeba sprawdzić jakiego rodzaju osobą jest wychowawczyni. Jakie ma usposobienie, jaki ma stosunek do dzieci. Wychowawczyni ma kolosalne znaczenie dla dziecka, od tego zależy czy dziecko polubi szkołę czy też zniechęci się na lata. Trzeba sprawdzić w jaki sposób dzieci są zaopiekowane, jak spędzają przerwy, czy młodsze klasy mają kontakt na przerwach ze starszymi uczniami? Wyposażenie klasy w której dzieci się uczą tez jest ważne. Czy są zabawki i jakiego rodzaju, czy zapewniona jest świetlica dla dzieci, których rodzice pracują? Ważne jest czy pani pracująca w świetlicy jest miła i ma cierpliwość do małych dzieci? Po sprawdzeniu wszystkich tych danych w różnych szkołach i po porównaniu jesteśmy w stanie wybrać, w naszym mniemaniu najlepszą ze szkół nam dostępnych.

Czym jest uzależnienie i w jaki sposób możemy jego objawy rozpoznać u swojego dziecka. Uzależniać może tak bardzo wiele rzeczy i ciągle przybywa, o których wiadomo, że taki wpływa mają na ludzi. Najczęściej spotykamy się wśród młodzieży a nawet dzieci z uzależnieniem od nikotyny, alkoholu, narkotyków czy komputera, może to być Internet lub też gry komputerowe.Rodzice niezależnie od rodzaju uzależnienia mogą zaobserwować u swojego dziecka podobne objawy, to znaczy przymus spożycia lub skorzystania z komputera, problem z zakończeniem, albo picia lub grania, przestają kontrolować swoje zachowanie. Odstawienie od substancji, która uzależnia doprowadza do zespołu odstawienia, czyli obsesyjnego myślenia o przedmiocie uzależnienia, a na przykład jeżeli chodzi o alkohol mogą pojawić się dreszcze, drgawki czy pocenie się. Również można zauważyć oznaki tolerancji, czyli potrzeba coraz więcej substancji uzależniającej, aby uzyskać ten efekt. Dziecko traci zainteresowanie wcześniejszymi aktywnościami, które wcześnie sprawiały im przyjemność. Dziecko nawet jeżeli wie, że to co robi mu szkodzi jednak nie jest w stanie się powstrzymać.

Szkoła wcale nie jest taka straszna. Wie o tym każdy człowiek, który ją przeżył. Jednak każdy z nas zdaje sobie sprawę, że pierwszy dzień w szkole może być przyczyną dużego stresu. Dlatego każdy mądry rodzic stara się przekonać dziecko, że szkoła to przyjemne miejsce, do którego chodzi się z czystą przyjemnością. Adaptacja szkolna nie jest procesem łatwym. W końcu pociecha jest przyzwyczajona do przedszkola, w którym nieustannie się bawi. W szkoła, jak wiadomo, trzeba się uczyć. Dlatego na parę miesięcy przed pierwszym dniem szkoły warto na przykład stworzyć dziecku kącik nauki. Powinno ono w tym miejscu, przez chociaż godzinę pracować w skupieniu. Dzięki temu nabierze wprawy, jak i nawyku. Łatwiej będzie mu skupić uwagę na prawdziwych lekcjach. Trzeba też chwali dziecko nawet za najdrobniejsze sukcesy, wtedy będzie bardziej pewne siebie i bardziej skore do nauki. Żeby szkoła nie wydawał się straszna, można dziecko do niej zabrać i pokazać, gdzie na przykład znajdują się klasy lekcyjne oraz toalety.

Naukowcy brytyjscy doszli do wniosku, że dzieci nie powinny rozpoczynać szkoły wcześniej niż w wieku sześciu lat. Obecnie w Wielkiej Brytanii do szkoły po raz pierwszy idzie się w wieku czterech lat.Dzieci w tym wieku są zdecydowanie za młode na formalne nauczanie. Zdecydowanie lepiej przyswajają wiedzę przekazywaną poprzez gry i zabawy. Małe dzieci szybko tracą koncentrację, łatwo wyłączają się z rozmowy, dlatego wysiedzieć na lekcjach jest im bardzo trudno. Dziecko wrzucone jest w wir zajęć lekcyjnych w okresie, w którym jeszcze do nich nie dojrzało, a jego naturalne zdolności do uczenia się i rozwoju nie mogą być jeszcze wykorzystane. Dodatkowo uważa się, że zbyt wczesne rozpoczęcie nauki może dzieci do niej zniechęcić. W większości krajów Unii Europejskiej dzieci rozpoczynają szkolę w wieku 6 lub nawet 7 lat. W Wielkiej Brytanii jest słabo rozwinięty system opieki przedszkolnej, więc wczesne posłanie dzieci do szkoły miało być sposobem na rozwiązanie tego problemu. Skutki są średnie, bo okazuje się, że brytyjskie dzieci maja gorsze wyniki w nauce od ich europejskich rówieśników.

Bywa tak, że chcąc zapewnić dziecku jak najlepszą zabawę fundujemy mu wyjazd za wyjazdem, spotkania to z rodziną to z przyjaciółmi i tak dalej. I kiedy część dzieci będzie szczęśliwa z takiego rozwoju wydarzeń, reszta może przypłacić to atakiem histerii.Dzieję się tak dlatego, że układ nerwowy kilkulatka nie może poradzić sobie z nadmiarem bodźców, na które w takiej sytuacji jest narażony. Ludzki układ nerwowy nie jest w 100% dojrzały w momencie narodzin, proces ten trwa jeszcze kilka lat. Noworodek łatwo daje na do zrozumienia, że wokół niego za dużo się dzieje. Ze starszymi dziećmi jest jednak trochę trudniej, ponieważ dzieci nie okazują objawów przeładowania bodźcami od razu, tylko po jakimś czasie, ale ze wzmocnioną siłą. Dzieci są ruchliwe, szukają nowych wrażeń, bywa wręcz nie do opanowania. A potem, w pewnym momencie, najczęściej ze zmęczenia, przeładowania emocjami i bodźcami, układ nerwowy jest przeładowany i dziecko popada w histerię. Pamiętajmy, że małe dzieci najbardziej potrzebują stabilnego planu dnia, który daje im poczucie bezpieczeństwa. Jeśli planujemy wyjazdy i inne atrakcje, dawkujmy je i uwzględniajmy też czas na przerwy i odpoczynek, podczas których, dziecko przyzwyczai się do nowych warunków.

Każdy, kto posiada rodzeństwo zna z autopsji kłótnie między rodzeństwem.Szczególnie jeśli jest to rodzeństwo tej samej płci, konflikty są nieuniknione. Każdy pamięta też, że rolę mediatora przyjmują wówczas rodzice. I nie jest to wcale rola prosta. Zazwyczaj zdajemy sobie z tego sprawę, gdy sami musimy pogodzić własne dzieci. Najpopularniejszym i najgorszym sposobem jest zmuszenie dzieci do pogodzenia się, przeproszenia, podania sobie ręki. Jest to sposób najgorszy bo sztuczny. Dzieci nadal są zwaśnione, a godzą się na niby dla świętego spokoju. Innym sposobem jest rozmowa z dziećmi. To sposób najlepszy, ponieważ będący próbą dojścia do konsensusu i prawdziwego rozwiązania konfliktu. Czasami nie da się rozmawiać z dwojgiem naraz. Najlepiej najpierw przeprowadzić rozmowę z każdym z osobna, a dopiero potem rozmawiać otwarcie, w trzy osoby. Nie warto ustawiać się w roli sędziego. Lepiej zostać mediatorem. Niech dzieci, przy naszej pomocy same dojdą do rozwiązania, do tego kto popełnił błąd, kto tym razem zawinił. Dzięki temu będą miały poczucie dorosłości i dojrzałości.